ایران ما

جدی.تاریخ نام خزر:

بر حذر باشیم از نام خزر

کي تواند خورد روس نابکار

گفت آن ماهي‌ي درياي خزر

رفته با نعلين، پوتين ساخته

شيخ ميخواهد به او کادو دهد

ما که ماهي‌هاي ريزيم و درشت

سرخ و نارنجي، سفيد و سبز و زرد

ضمن بيرون دادن صدها حباب

نيست درياي خزر آکواريوم

کي تواند خورد روس نابکار

هم خليج فارس هم بحر خزر

مال ايراني بود از هر نظر

گر شتر داري برو هر کار مي‌خواهي بکن

محض خنده، بيضه‌هاي يک مسلمان را ببر!

صد شتر تاوان بده، کامت روا دارد شتر

بيضه‌ی مستضعفان، مستکبرا، در دست توست

بيضه را چون مي‌بُري، اي ميوه‌چين انقلاب

جزو دستاوردهاي انقلاب است اين يکي!

گر شتر کافي نداري، پس قناعت پيشه کن

قطع کن يک بيضه را، نرخ جدا دارد شتر

بيضه‌ی چپ را به شصت و شش شتر بتوان بريد

کمتر از اين گر شتر داري، زني مسلم بکُش

چونکه پنجاهش جواب خون‌بها دارد شتر

نرخ يک زن، نصف نرخ بيضه‌هاي مرد شد!

دشنه‌ها را تيز کن اي ناجي مستکبران

کاروان قتل و غارت را بگو سستي مکن

غير از اينها هم شتر را دست کم نتوان گرفت

اشترالاسلام قبراق است و مثل جمبوجت

گوشتش را دزدکي در رستوران‌ها مي‌پزند

باب منسوجات مرغوب است پشم حضرتش

ديدم آقايي که از پشم شتر دارد عبا

خانمي با مانتوي پشم شتر مي‌داد قر

از نمدمالي ببين کارش چه خوش بالا گرفت

نقش بازي کرده در تعزيه‌ي ابن عقيل

موقع نشخوار، تفسير سياسي مي‌کند

از خود کلثوم‌ننه مدرک گرفته ظاهرا

زين جهت در قصه‌گويي دکترا دارد شتر

جاي تفسير خبر، با شيوه‌ی خاله‌زنک

مخبري را کرده با جاسوس‌بازي همتراز

بسکه خواب پنبه‌دانه ديده در دوران شاه

شاه قدر اين شترها را نمي‌دانست و رفت

بعد از اين وقتي سوارش مي‌شوي دولا نشو

سرفرازي بين که در قانون ما دارد شتر

شنيدم چو از تخت افتاد شاه 

 
رسيدند شيخان به آن جايگاه

باختی ای خواهر شطرنجباز 

میخوری شلاق، ضمناً کیش و مات

دلم میخواهد الزایمر بگیرم 

فراموشی بهشت راستین است

اي وطن حالت خراب است اي وطن

تشنه كامي، قحط آب است اي وطن

سهم تو از خوردني هاي جهان

سيخ داغ بي كباب است اي وطن

از كثافتكاري مردان کثیف

چشمه هايت فاضلاب است اي وطن

ازغذا ها هست توليد تو كشك

وز صنايع، كشك ساب است اي وطن

بر سرت خاك است و بالاي سرت

عکس رهبر توي قاب است اي وطن

همچنان هم، شيخ بيرون ميروي

در مزاجت انقلاب است اي وطن

تصور كن

تصور کن اگه حتی تصور کردنش سخته

تصور کن تو میتونی بشی تعبیر ای رویا

»هوا بس ناجوانمردانه سرد است ....»

اخوان ثالث ( م. اميد) در شعر « زمستان «

ز بس غم دارد ايران اش، دل ملت پر از درد است

ز بس خون رفته از جانش، رخ مام وطن زرد است

تن نسل جوان رنجور؛ از دود است و از گرد است.

کسي گر حرف حق گويد ز صحن جامعه طرد است

هوا بس ناجوانمردانه تر _ از هر زمان _ سرد است.

وطن شد کربلا، کار خلايق گريه زاري شد

 
دريغا انقلاب ما، اسير بدبياري شد

چپو شد مجلس شورا، دمکراسي فراري شد

به حبس افتاد آزادي، عدالت تحت پيگرد است

هوا بس ناجوانمردانه تر _ از هر زمان _ سرد است.

گرفتار آمده ملت، به جمهوري مجبوري

ز فرط غصه ميخندد، برين جمهوري زوري

تبهکاران آدمخور، طلبکاران جمهوري

همه جمهوري ما، تابع دستور يک فرد است

هوا بس ناجوانمردانه تر _ از هر زمان _ سرد است.

کجائي اي سخنور، اي اميد نااميد ما

درين سرما نديدي، سينه پهلوي شديد ما

بسوزد ريشه جان را، زمستان جديد ما

عجب سرماي تازه، ناجوانمردست و نامرد است

 کلیه ای دارم فروشی اکبرا

ابتیاعش کن مرفه کن مرا

کلیه ای دارم جوان و تازه سال

میفروشم شادمان و خوش به حال

 
قیمتش یک ماه اجاره خانه ام

دوباره ميسازمت اتم، اگرچه با پشم ريش خويش

برم دل از البرادعي، به زور ناز و قميش خويش

اگر که بمبم شود درست، به سنت اش مفتخر کنم

سرش ببرم ز ختنه گاه، چو بچه قوم و خويش خويش

به قيمت فقر ملتي، غني نمايم اورانيوم

که صاحب بمب خود شوند، تمام طلاب شهر قم


دوباره ميسازمت اتم، اگرچه با زور شرع خويش

دهم به دنيا هزينه اش، ز اصل ملت ز فرع خويش


به جست و جوي اتم روم که دانشم را کند زياد

براي اينکه رسيده ام، ز بول و غايط به اجتهاد

ز آب گنداب مسجدي، خزينه ام را نموده پر

فرو کنم بمب هسته اي، سه بار توي آب کر

دوباره ميسازمت اتم اگرچه با پشم و ريش خويش

برم دل از البرادعي، به زور ناز و قميش خويش

 افتخار کنيد.............

فناوري هسته ايي ايران در کنار ديگر افتخارات اين مملکت

800۰دکتر بيکار

  7ميليون جوان بيکار

از هر 10 ازدواج 6 طلاق

6ميليون معتاد.

 ابتلا 68% به افسردگي

 مصرف سالانه 500 ميليارد تومان دخانيات

رسيدن سن فحشا به 14 سالگي 

فروش سالانه 13 هزار کليه

42% زير خط فقر

مبارک باااااااااااااااااااد

مملکت همان ايران است.

رهبرش،رهبر مستضعفان جهان است.

دولتش ،دولت امام زمان است.

دانشگاهش،ستاره باران است.

جايگاه نخبگانش،زندان است.

قوت اغلب مردم،فقط نان است.

دارالخلافه،تهران است.

فرياد،نشانه ي کافران است.

سکوت،وظيفه ي مسلمان است.

شرکت در راهپيمايي،بارز ترين نشانه ي ايمان است.

عصر،عصر حکومت حيوان است.

دوره،دوره ي ارزاني انسان است.

آنچه بهايي ندارد،جان است.